Edith Kleiber is docente Duits bij EBC Taleninstituut en net als veel andere docenten native speaker. Ze heeft al heel wat cursisten de Duitse taal eigen gemaakt en belangrijke tradities en omgangsvormen bijgebracht.

Edith, je bent een native speaker Duits. Waar kom je zelf vandaan uit Duitsland? Hoe kom je in Nederland verzeild? Wanneer ben je naar Nederland gekomen?
Ik ben Edith Kleiber en kom uit het Duitse Limburg, dat is een stad, geen provincie, maar met dezelfde naam. Ik ben inmiddels bijna 10 jaar in Nederland – en het bevalt me uitstekend. We zijn wegens het werk van mijn man naar Nederland gekomen. Hij is Zwitsers. Thuis praten we Duits, ook met de kinderen. De kinderen gaan hier naar school en zijn tweetalig opgegroeid.

Hoe pak je de lessen aan die je geeft bij EBC? Kijk je naar interesses van cursist? Of naar het vakgebied en geef je gepersonaliseerde lessen? Hoe bepaal je welke boeken je gaat gebruiken?
Het zijn altijd lessen op maat. Geen cursus lijk op een ander, want ook geen cursist lijkt op een ander. Ik houd altijd rekening met de doelen en het beginniveau, maar natuurlijk ook met de leervoorkeuren van een cursist. Ik heb cursisten van de meest uiteenlopende branches, je kunt het zo gek niet bedenken. Management, technische beroepen, logistiek, bouw, groente en fruit en nog veel meer. Ik geef ook les op school en ik vertel de leerlingen altijd dat je niet kunt voorspellen of je ooit Duits zal nodig hebben voor je beroep. De variatie maakt het voor mij zo leuk. Er zijn altijd nieuwe thema’s en ik leer zelf ook weleens nieuwe woorden in mijn eigen taal want niemand kan zomaar bekend zijn met alle vak begrippen. Ik doe dat door originele Duitse websites en teksten op internet op te zoeken. Ik werk ook in mijn cursussen zoveel mogelijk met authentiek materiaal, maar we gebruiken natuurlijk ook leerboeken.

Vertel je ook over Duitse feestdagen en gebruiken daarbij?
Natuurlijk vertel ik ook over Duitse tradities en over actuele politieke of maatschappelijke kwesties. Tevens bespreek ik culturele verschillen in managementstijlen en omgangsvormen, het gebruik van de beleefdheidsvorm Sie bijvoorbeeld. Ik ben altijd benieuwd hoe de cursisten het zakendoen met Duitsers ervaren.

Wat zijn de leuke kanten van doceren?
Je ziet dat je iets kunt betekenen. De cursisten komen met meer of minder concrete leerbehoeftes en ik kan ze hierbij op weg helpen. De meeste cursussen zijn één op één lessen of kleine groepen, dus je leert elkaar goed kennen en ik heb veel leuke en inspirerende gesprekken gehad. En, zoals ik al zei, het is telkens weer een nieuwe uitdaging. Ik houd van de afwisseling.

Welke motivatietechnieken gebruik je als je merkt dat een cursist iets minder zijn best doet?
Ik probeer in te spelen op de leerstijlen van de cursisten. Mensen zijn verschillend, sommigen willen meteen doen en uitproberen, andere houden van een overzichtelijk, gestructureerd uitleg gevolgd van verwerkingsopdrachten. Sowieso ligt de focus in de les meer op de communicatieve vaardigheden zoals spreken, lezen, schrijven en luisteren dan op het stampen van woordjes en grammatica. Oefenen en “kilometers maken” moet uiteraard ook gebeuren, maar dat kun je beter met de computer of thuis. In de les maken we veel conversatie en oefenen bijvoorbeeld telefoongesprekken. Ik gebruik veel authentiek materiaal, bijvoorbeeld e-mails die de cursisten hebben geschreven of in de doeltaal willen schrijven, websites, folders en documenten van hun bedrijf of een verglijkbaar Duits bedrijf etc. We werken ook met films en audio-documenten, soms doen we ook een spelletje in de les. Het is allemaal afhankelijk van het niveau en de leerdoelen. Ik heb al van veel cursisten mogen horen dat de cursussen heel anders verlopen en veel leuker zijn dan de lessen Duits vroeger op school.

Wat zijn je hobby’s, afgezien van het onderwijs?
Als ik naast mijn werk en gezin tijd over heb houd ik van lezen en sporten aan de buitenlucht. Ik ga graag op reis en vind het leuk om zelf andere talen te leren. Afgelopen jaar hadden wij een Japans gaststudent in huis. Ik zou hem graag in Japan willen bezoeken, maar de Japanse taal lijkt me wel moeilijk. Wist je dat ze drie alfabetten naast elkaar gebruiken?